Η διάκριση κατά των ξένων είναι υπερβολικά κακόβουλη
Από τη Σιαοτζίν, Παν’αν, επαρχία Τσετσιάνγκ
Τον Φεβρουάριο του 2007, η εκκλησία έλαβε μια διάταξη εργασίας με τίτλο «Ποτίστε και εφοδιάστε τους νέους πιστούς ώστε να τους βοηθήσετε να εγκατασταθούν όσο το δυνατόν συντομότερα». Έδινε έμφαση στο ότι «είναι απαραίτητο να αξιοποιηθούν όλοι όσοι είναι αποτελεσματικοί και έμπειροι στο πότισμα των νέων πιστών, προκειμένου να ολοκληρωθεί αυτό το έργο. Οι άνθρωποι που δεν είναι κατάλληλοι για το πότισμα των νέων πιστών δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν· πρέπει να αντικατασταθούν προκειμένου να αποφευχθεί η καθυστέρηση του έργου» (από τη Συναναστροφή εκ του Άνωθεν). Αφού είδα αυτήν τη διάταξη, αντί να χρησιμοποιήσω τις βασικές αρχές για να υπολογίσω αν η αδελφή από την περιφέρειά μας που πότιζε τους νέους πιστούς ήταν κατάλληλη, διατηρούσα προκατειλημμένες ιδέες εναντίον της: «Αυτό το άτομο τελούσε το καθήκον του επιπόλαια και δεν επικεντρωνόταν στο να τρώει και να πίνει το λόγο του Θεού.












